Thursday, January 22, 2009


ကၽြန္ေတာ့္ လူရယ္လို႕ စျဖစ္ခဲ့တဲ့ အူ၀ဲဆိုတဲ့ ဘ၀ကေန ယခုအရြယ္ထိ ဘ၀တေလွ်ာက္ အေဖက လက္ေဆာင္ေတြ အ၀တ္အစားေတြ ၀ယ္ေပးခဲ့ဘူးတယ္။ မီးရထားစက္ေခါင္း ေကာ္ရထားေလးကေန ဆဲြၾကိဳး ၊ လက္စြပ္ထိ။ ဒါေပမယ့္ သူ႕လက္ထဲမွာေတာ့ နာရီတလံုးပဲ ရွိခဲ့တယ္။


အေဖက သူ႕ဘ၀မွာ အတန္းပညာ ဘဲြ႕ရေအာင္ မသင္ခဲ့ဘူးေပမယ့္ မိသားစုတစ္စုကို ရွာေဖြေကၽြးေမြးနိင္တဲ့ အတက္ပညာတစ္ခုေတာ့ သူမွာ တက္ေျမာက္ထားခဲ့တယ္။ ဒီပညာနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္တုန္းကေန အခုအခ်ိန္ထိ ကၽြန္ေတာ့္တို႕အတြက္ အရုပ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၊ အ၀တ္အထည္ေပါင္းမ်ားစြာ ျငိဳျငင္ျခင္း မရွိဘဲ ၀ယ္ေပးခဲ့တယ္။ ဘယ္သားသမီးက ဘာလိုခ်င္သလဲ ၊ သီတင္းကၽြတ္မွာ သူမ်ား သားသမီးေတြ ( ေငြေၾကးတက္နိင္သူေတြ )က အကၤ်ီ အ၀တ္အစား အသစ္ေတြ ၀တ္လို႕ လိုခ်င္တယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ဘယ္ကဘယ္လို ရွာလာမွန္း မသိတဲ့ ပိုက္ဆံေတြနဲ႔ ခ်ဳပ္ေပးေတာ့တာပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ အေဖက လခစား၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ပါ။ လခထုတ္ခ်ိန္က လဲြလို႕ သူ႕မွာ ဘာအပို၀င္ေငြမွ မရွိခဲ့ဘူး။ သူတက္သေလာက္ ပညာေလးနဲ႔ စေန ၊ တနဂၤေႏြ ေရစုပ္စက္ေတြ ၊ မီးစက္ေတြ လိုက္ျပီး ျပင္ေပးရင္း အပို၀င္ေငြ ရွာခဲ့တယ္။ တခါတေလ သံတိုသံစ ၊ စက္ရံုက သံုးလို႕မရတဲ့ စက္ပစၥည္း တပတ္ႏြမ္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္နဲ႕အတူ သြားေရာင္းေနၾက။

အခ်ိန္ကာလေတြဟာ ေႏြမိုးေဆာင္း သံုးရာသီၾကားထဲမွာ ေျပာင္းလဲသြားသလို ကၽြန္ေတာ္လည္း တျဖည္းျဖည္း လူလားေျမွာက္ခဲ့တာေပ့ါ။ ဟိုအရင္ကေလးဘ၀က မပတ္ခဲ့ရဘူးတဲ့ နာရီေတြ ၊ ခဏခဏ ေဘာလံုး စီးကန္လြန္းလို႕ ရာဘာဖိနပ္ေနရာမွာ ကတၱီပါ ဖိနပ္ေလးေတြ ေျပာင္းလဲ ခဲ့ရေပမယ့္ အေဖ့လက္မွာေတာ့ စီကို နာရီေလးက မေျပာင္းလဲခဲ့ပါဘူး။ တခါတေလ သူ႕နာရီေလးကို သူလႈပ္ၾကည့္မယ္။ တခါတေလ ၾကည့္ျမင္တိုင္ ညေစ်းဘက္ေရာက္ရင္ နာရီဆိုင္မွာ ၾကိဳးလဲဖို႕ သူသြားၾကည့္မယ္။



အေဖ့နာရီက ေတာ္ေတာ္ေဟာင္းေနခဲ့ျပီ....အေဖ ။ အသစ္ေကာင္းေကာင္းေလး ၀ယ္ပတ္ပါလားလို႕ ၁၀ တန္းအရြယ္ေလာက္ တုန္းက ကၽြန္ေတာ္ ေျပာမိေသးတယ္။ ဒီနာရီက ေကာင္းပါတယ္ကြ။ သူက ေအာ္တိုသြားတာ။ သံပတ္နဲ႔ေပ့ါတဲ့။ အေဖ့နာရီက လက္လႈပ္တဲ့ အခ်ိန္တေလွ်ာက္လံုးး သံပတ္ေပးထားသလို ျဖစ္ေနတာေပ့ါလို႕ ဆိုျပီး သူ႕နာရီ အတြက္ ဂုဏ္ယူခဲ့ေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သင္တန္းစတက္ေတာ့ ရိုးရိုးသာမန္ ကက္စီအို နာရီေလးကေန စေတာ့၀ွက္ခ်္ေတြ ၊ မီးအလင္းေတြပါတဲ့ ေရစိမ္ခံနာရီေလးကို ၀ယ္ခိုင္းခဲ့ေသးတယ္။

ကၽြန္ေတာ္သင္တန္းဆင္းဖို႕အတြက္ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြ ၊ ေငြေၾကးေတြ မ်ားစြာ ကုန္ခဲ့ေပမယ့္ ရလာတဲ့ ေငြေၾကးေတြကို အေဖက သူ႕နာရီေလး အသစ္ပတ္နိင္ဖိုက ဘယ္ေတာ့မွ ထုတ္မသံုးခဲ့ဘူး။ သင္တန္းဆင္းပဲြကို အေဖလာေတာ့ သတိတရနဲ႔ အေဖ့နာရီေလးကုိ ၾကည့္မိတယ္။ ေဟာ..အေဖ အေဖ့နာရီ အေပၚေထာင့္ေလးမွာ မွန္ေလးအတ္ေနတာပါလား ဆိုေတာ့။

“ ေအးကြ...ဒီကိုမလာခင္ ဟိုတေန႕က ပစၥည္းသယ္ရင္း ထိမိသြားတာ တဲ့ ”


အဲဒီနာရီ မွန္အတ္ေလးကိုပဲ အေဖ့မွာ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္တုန္းကေန ယေန႕အခ်ိန္အထိ ၀တ္လာလုိက္တာ အခုဆို ဒီနာရီေလး ရွိေသးရင္ ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီေပ့ါ။ မွတ္မွတ္ရရ ကၽြန္ေတာ္ ဒီကိုလာခါနီးမွာပဲ အေဖ့နာရီေလးဟာ ဘယ္လိုမွ ျပင္လို႕မရေတာ့ဘဲ ရပ္သြားခဲ့တယ္။ ဒီေနာက္ပိုင္း အေဖ့မွာ ဘယ္နာရီမွ ၀တ္တာ မေတြ႕ခဲ့ရေတာ့ပါဘူး။ နာရီဆို အေကာင္းၾကိဳက္တက္တဲ့ အေဖဟာ သားသမီးေတြ လိုအပ္ခ်က္ ၊ အိမ္ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းရင္း သူလိုခ်င္တဲ့ နာရီကို ဘယ္ေတာ့မွ မ၀တ္ခဲ့ရဘူး။ မိသားစုအတြက္ ဆႏၵေတြကို သူ႕ဆႏၵနဲ႔ လဲလွယ္ရင္း ေနခဲ့ရတာ။

ကၽြန္ေတာ္လည္း လူလားေျမာက္လို႕ ကုိယ္ပိုင္လခေတြလည္း ရလာခဲ့ပါျပီ။ ကိုယ္လိုခ်င္တာကို ၀ယ္တုန္း ။ ကိုယ္၀တ္ခ်င္တာကို ရေအာင္ ၾကိဳးစားျပီး ယူတုန္း။ ေဘာင္းဘီအဆန္းလား ၊ နာရီအသစ္လား ၊ ဖိနပ္က ဘာေရာင္လဲ ။ ေစ်းဘယ္ေလာက္ ရွိသလဲ ။ ရတဲ့ လခနဲ႔ မေလာက္ရင္ သူငယ္ခ်င္းဆီက ေခ်းငွားျပီး စု၀ယ္ေနၾက။ ကၽြန္ေတာ္ လက္ထဲမွာ ထိမိခိုက္မိလုိ႕ ၊ ေဘာလံုးကန္ရင္း ၀တ္ကန္လို႕ နာရီေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးသာ ေျပာင္းလဲခဲ့တယ္။ အေဖ့လက္ထဲမွာေတာ့ ဟင္းလင္းျပင္ပါပဲ။

ဘ၀တေလွ်ာက္လံုး ကၽြန္ေတာ့္တို႕ လိုခ်င္တာကို ၀ယ္ေပးခဲ့တဲ့ အေဖရယ္ေလ။ သူကေတာ့ သူ႕ဆႏၵေတြကို ရင္မွာမ်ိဳသိပ္လို႕ အ၀တ္အစား မေျပာနဲ႔ နာရီေလး တလံုးေတာင္ မပတ္ခဲ့ဘူး။ သူမပတ္ခ်င္ေတာ့တာလား။ သူ႕မွာ ပိုက္ဆံမရွိေသးလို႕လား။ တကယ္ဆို ဘ၀တေလွ်ာက္လံုးမွာ အေဖ့အတြက္ အမွတ္တရ ဒီအသက္အရြယ္ထိ ကၽြန္ေတာ္ ဘာလက္ေဆာင္မွ မေပးခဲ့ရေသးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ လိုခ်င္တာေတြကိုပဲ ေတာင္းတက္ခဲ့တာ။ သူလိုခ်င္တာေတြ ကၽြန္ေတာ္ မေမးခဲ့ဘူး။

ကၽြန္ေတာ့္ စဥ္းစားၾကည့္တယ္။ တကယ္လို႕မ်ား အေဖ တခုခုမ်ား ျဖစ္သြားခဲ့ရင္ ဆိုတဲ့ အေတြး ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းထဲကို ၀င္ေရာက္လာခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ တုန္လႈပ္သြားမိတယ္။ ကိုယ့္အတြက္သာ သံုးျဖဳန္းခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ အေဖ့အတြက္ ဘ၀မွာ ဘာလက္ေဆာင္မ်ား ေပးခဲ့ဘူးသလဲ။ အရင္တုန္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ရြယ္ေသးလို႕ ပိုက္ဆံမရွာနိင္တဲ့ အေျခအေနမို႕လို႕။ အခုေတာ့ေရာ။ အခုေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ ၀င္ေငြရလာခဲ့ေပမယ့္ လက္ေဆာင္ကေတာ့ ၀ယ္မေပးခဲ့နိင္ေသးဘူး။

အထူးသျဖင့္ အေဖ့အတြက္ သူလိုခ်င္တဲ့ နာရီေလးတစ္လံုးကို ကၽြန္ေတာ္လခေလးနဲ႔ ၀ယ္ေပးလုိက္မယ္ ၀ယ္ေပးတဲ့ အခ်ိန္မွာမွ အေဖတခုခု ျဖစ္သြားခဲ့ရင္ ကၽြန္ေတာ္ ဒီနာရီကို ဘယ္သူ႕ကို ေပးရေတာ့မွာလဲ။ ( ဒီေနရာမွာ အေဖမရွိေတာ့တဲ့ သူေတြကို ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းကုိယ္ခ်င္း စာပါတယ္လို႕ ေျပာခ်င္ပါတယ္ )။ ဒီနာရီေလး တလံုးနဲ႔ အေဖ့ကို ေက်းဇူးဆပ္တာ မလံုေလာက္မွန္း သိေပမယ့္ အေဖအတြက္ နာရီအေကာင္းစားေလး တစ္လံုးေလာက္ လက္ေဆာင္ေပးဖို႕ အခုအခ်ိန္က စျပီး ကၽြန္ေတာ္ ဆံုးျဖက္ခ်က္ ခ်လိုက္ေတာ့တယ္။ အေဖ၀တ္ပါေစ။ သူဟာ အသက္အရြယ္ၾကီးရင့္လို႕ ေသဆံုးသြားသည့္ တိုင္ေအာင္ သူ႕ဘ၀မွာ အဖိုးတန္ နာရီတလံုးကို သူေမြးထားတဲ့ သားက တန္ဖိုးထား လက္ေဆာင္ေပးလို႕ ၀တ္ဆင္ခဲ့ရတယ္ ဆိုတာ သူမွတ္ယူသြားရင္ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ဘ၀တေလွ်ာက္လံုး ၾကည္နႈးေနရမယ့္ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ရင္ လက္ေဆာင္ေပးမယ့္ အဖိုးတန္ နာရီေလးကို အေဖ၀တ္ရင္း သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ ၾကားထဲမွာ အေဖဘယ္ေလာက္ ဂုဏ္ယူလိုက္မလဲ။ မၾကားရဘဲ သိနိင္တဲ့ စကားေတြက “ ဒီနာရီေပ့ါ....င့ါသား ၀ယ္ေပးထားတာေလ ” ဆိုတဲ့ အေဖ့ရဲ႕ ျပံဳးေနတဲ့ မ်က္နွာကို ျမင္ေယာင္မိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ရတဲ့ လခေလးက အေဖကိုေပးခ်င္တဲ့ အဖိုးတန္ နာရီတလံုးစာ၀ယ္ဖို႕
အဆမတန္ အင္အားနည္းပါတယ္ အေဖ။ အဲဒီအဆမတန္ ကိုပဲ အဆတန္ေအာင္
ကၽြန္ေတာ္စုျပီး အေဖ့အတြက္ နာရီေလး တစ္လံုးလက္ေဆာင္အျဖစ္ ၀ယ္ေပးမယ္။

တကယ္ဆို အေဖက ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက သူရတဲ့ လခနည္းေလးနဲ႔
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ ၀ယ္ေပးခဲ့ဘူးတာ မဟုတ္လား။


15 comments:

Anonymous said...

အို ... ကိုဆိုးသြမ္း

အခု ပိုစ့္ကေလးကို ဖတ္မိအၿပီးမွာ ကၽြန္ေတာ္ ၾကက္သီးေမြးညင္းျဖန္းျဖန္းထ ေအာင္ကို ခံစားမိပါရဲ႕ ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အေ၀းေရာက္သားတစ္ေယာက္မို႕ ကိုဆိုးသြမ္းရဲ႕ ရင္ဘတ္ထဲက ခံစားမႈကို မွ်ေ၀ခံစားမိပါတယ္၊ နားလည္မိပါတယ္ဗ်ာ ...။ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေဖေဖကိုလည္း သိပ္ကို သတိရသြားမိပါတယ္။

ဟုတ္တယ္ ကိုဆိုးသြမ္း ...
အေဖေတြဟာ အဲဒီ့အတိုင္းပဲ ... သူတို႕ ကိုယ္တိုင္ကသာ ကႏၱရလို ခမ္းေျခာက္ခ်င္ ခမ္းေျခာက္ေနမယ္ သားသမီးကိုေတာ့ အိုေအစစ္တစ္ခုလို စိုေျပစိမ္းလန္းေစခ်င္တယ္ ... သူတို႕ရဲ႕ သစ္ကိုင္းေတြကသာ ေျခာက္ေသြ႕ေကာင္းေျခာက္ေသြ႕မယ္၊ သူတို႕ သားသမီးကို ေတာ့ ႐ြက္ႏုလို စိမ္းလန္းေစခ်င္တယ္။ သူတို႕ ဆႏၵကို ဘယ္ေတာ့မွ ထုတ္မေျပာ၊ ေဖာ္မျပပဲ သားသမီးရဲ႕ မ်က္ႏွာကိုပဲ အရိပ္အကဲၾကည့္ၿပီး လိုအပ္တာမွန္သမွ်ကို ျဖည့္ဆည္းေပးတယ္ ... ဒါေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ မသိတတ္ခင္တုန္းက လ်စ္လ်ဴ႐ႈမိတာကို အသာ ထားႏုိင္ေပမယ့္ တတ္သိ၊ နားလည္ႏိုင္တဲ့အခါမွာ လ်စ္လ်ဴ႐ႈထားမိတာကေတာ့ မျဖစ္သင့္တဲ့ အရာတစ္ခုလို႕ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္သြားမိတယ္ ... ။

အခုလို နာရီေလးတစ္လံုးကေန ေပးလိုက္တဲ့ အသိတရားေလးတစ္ခုဟာ သိပ္ကို တာသြားေစမယ့္ အသိဥာဏ္ေတြ အေတြးအေခၚေတြ၊ နားလည္မႈေတြကို ကိုဆိုးသြမ္း ရင္ဘတ္ထဲ၊ ေခါင္းထဲ၊ ႏွလံုးသားထဲကို ထည့္သြင္းေပးလိုက္တာပါပဲ၊ ကိုဆိုးသြမ္းေဖေဖရဲ႕ ေမတၱာအဟုန္ကို တန္ဖိုးထား ေလးစားၾကည္ညိဳေနမိပါတယ္၊ အခုလို အေဖမ်ိဳးကို ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ကိုဆိုးသြမ္းအတြက္လည္း ထပ္တူထပ္မွ် ဂုဏ္ယူေနမိပါတယ္၊ ကိုဆိုးသြမ္း ၀ယ္ေပးမယ့္ နာရီေလးကို ရတဲ့အခါ ကိုဆိုးသြမ္းေဖေဖ ၿပံဳးေနမယ္ အၿပံဳးကို ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ခ်င္လိုက္တာဗ်ာ ... ။

မိဘေမတၱာနဲ႕ ေက်းဇူးကို အထူးသိတတ္တဲ့ သားသမီးဟာ ဘယ္အခါမွ ဆင္းရဲဒုကၡမေရာက္ပါဘူး၊ ကိုဆိုးသြမ္းရဲ႕ ဖခင္အေပၚထားအပ္တဲ့ တံုလွယ္ေမတၱာကို ေလးစားအားက်ဂုဏ္ယူလွ်က္ .... ။

ခင္မင္မႈမ်ားစြာျဖင့္ ...

Anonymous said...

ညီလည္းမေန႕ကမွ အေဖ့ကို သတိရလို႔ ပို႔စ္ေလးတစ္ပုဒ္ေရးလိုက္ေသးတယ္ အစ္ကိုေရးထားလာေတာက္မမွီေပမယ့္ အေဖ့အတြက္ ၇င္ဖြင့္ခြင့္ေလးရလို႔ ၾကည္နူးမိတယ္ ေရးထားတာ အရမ္းေကာင္းတယ္ဗ်ိဳ႕ က်ေနာ္တုိ႔ အျဖည့္ခံေတြကို ေမ့ထားၾကတာပဲ ေမ့ဟန္ေဆာင္တာ သိသိၾကီးနဲ႔ေပါ့ ။

မမသီရိ said...

ေမာင္ေလးစိုးသြန္း...
ဒီေန႕ ေတာ့..ညကအိပ္မက္ေကာင္းရဲ႕သား နဲ႕..
Blog ေတြ လိုက္ဖတ္ ရတာ..ငိုခ်င္ မိ စရာေတြ ခ်ည္း..
ခုပဲ..ေမာင္ေလးမ်ိဳး ရဲ႕ အဘ အေၾကာင္း ဖတ္ျပီး..
ၾကည္ႏူး မ်က္ရည္၀ဲ လာခဲ့ တာ...
ခု ..မင့္ဆီေရာက္ေတာ့လဲ...
အစ္မ ရဲ႕ ေဖေဖ ကို မ်က္စိထဲ ျပန္ျမင္ေယာင္လာျပီး.
လြမ္း လိုက္တာကြာ...ေဖေဖ က ဒီေလာက ထဲ က အျပီး အပိုင္ ထြက္ခြာ ခဲ့ ျပီ......
ေမာင္ေလး ရဲ႕ အေဖ လိုပဲ...သံပတ္နဲ႕ဆီကိုနာရီေလးက
အေဖ့ရဲ႕ အသဲ စြဲ ေပါ့..
တစ္သက္လုံး... ဆီကို နာရီေလး ပဲ ပတ္သြား ခဲ့ တာ...
အေဖ့ ေနာက္ဆုံး ကာလေတြမွာ ေတာ့...အစ္မ က အ
ေ၀းၾကီး မွာ ေရာက္ေနခဲ့ ျပီ.....

ဟန္လင္းထြန္း said...

ႏွစ္ေခါက္ေလာက္ ဖတ္သြားတယ္။ ထပ္တူထပ္မွ် ပါပဲဗ်ာ

Apprenticeship said...

Heart ထိတယ္ကြာ....

Lay Nhyot Shin said...

ညီေလးေရ.. အေဖ့အေၾကာင္းကိုဖတ္ၿပီး.... အေဖ့ကို သတိရသြားတယ္....

khin oo may said...

ေၿပာမိရင္ ငိုမိမွာစိုးလို႕ မေၿပာပါရေစနဲ႕ေတာ႕ ပိုက္ဆံ ၿမန္ၿမန္စုမိပါေစ. အရမ္းေစ်းၿကီးစရာ မလုိပါဘူး။ ဆီကိုေလာက္ ရရင္ ေတာ္ပါၿပီ.။ အသက္ၿကီးလာရင္ ပိုေတာင ္နွေမ်ာလာတတ္ေသးတယ္။ ဘာေၿဖစ္လုိ႕လဲ ဆုိောတ႕ ပိုက္ဆံက မဝင္တဲ႕အခ်ိန္ေရာက္လာၿပီမဟုတ္လား. အဲဒီေတာ႕ အုိမီဂါ မလုိ တစ္ေဆာ႕မလို.။ ဆီကုိဆိုရပါၿပီ. အၿမန္ဝယ္နုိင္ပါေစ။
(သတိရတယ္ အေဖနဲ႕ အေမ။။ ) :(

poemflower said...

ကိုဆိုးသြမ္း အတြက္ မိဘကို(အေဖ) ကို ေက်းဇူးဆပ္ဖို႕ အခ်ိန္ရပါေသးတယ္ အခ်ိန္မွီသတိရတဲ့ အတြက္ ကိုဆိုးသြမ္းအတြက္လည္း ကုသိုလ္ရသလို ကုိဆိုးသြမ္းအေဖလည္း မေမွ်ာ္မွန္းတတ္ေအာင္ ၾကည္နဴးေနမွာပါ...

ေဒါင္းမင္း said...

အေဖကိုေက်းဇူးဆပ္လိုရပါေသးတယ္ကိုဆိုးဆိုးသြမ္း
ဒီစာေလးကအသိတရားေတြေမ႕ေလွ်ာ႕ေနတာေတြကို..ဖ်က္ခနဲ႕အလင္းေရာင္ေပးလိုက္သလိုပါပဲ..အရမ္းကို
ေကာင္းတဲ႕ပို႕ေလးတခုပဲ..ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကအေမ႕
အတြက္ပဲေရးက်တာမ်ားတယ္ေလ။..အေဖ႕အတြက္ေရးက်တာနည္းတယ္ေလ...ကိုဆိုးသြမ္း
ေအာင္ျမင္ပါေစဗ်ာ

မုိးလႈိင္ည said...

Wednesday, May 23, 2007
အေဖ

သားသမီးေတြဟာ
ေက်ာက္တုံးေတြဆုိရင္
သူေတာင္ေပၚကုိ တြန္းတင္ခဲ့တာ ခုႏွစ္လုံး
သူ႔အေပၚၿပန္ပိခဲ့တာ ခုႏွစ္ခါ
ငွက္ေၾကာင့္
ေညာင္ပင္ဟာ အသီးနဲ႔ေ၀းရသလုိ
ေငြေၾကာင့္
မိဘဟာ သားသမီးနဲ႔ ေ၀းရတယ္
ဖုန္တက္ေနတဲ့ အိမ္ကေလးမွာေနေပမယ့္
ႏွလုံးသားဟာ ေတာက္ပအလင္းၿဖာၿမဲ
တစ္ခါတစ္ခါ
ေၿခာက္ကပ္ကပ္အလြမ္းနဲ႔
အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာေရာ္ရမ္းရမ္း
တစ္ခါတစ္ခါ
အထီးက်န္ၿခင္းက
သြားေရာဂါလုိ တဆစ္ဆစ္ကုိက္ခဲရင္း
မိသားစုရထားရဲ႕ စက္ေခါင္းတစ္ခုဟာ
ေမတၱၱာေ၀စုကုိ တလူလူလႊင့္ခဲ့သလုိ
စကားနည္းနည္းနဲ႔ တရားၿမဲရင္း အုိခဲ့ၿပီ
အပြင့္တုံးသစ္ပင္လုိ နာက်င္စိတ္နဲ႔
ငါ့ပ်က္ကြက္မႈေတြပါ တဲ့
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဆင္းရဲရတာကုိ
အားနာစကားဆုိရွာတယ္…အေဖ။

ကုိသွ်ပ္(ကန္႔ဘလူ)

ကုိဆုိးသြမ္းေရ ကၽြန္ေတာ္ၾကဳိက္တဲ့အေဖကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ကုိ ကုိဆုိးသြမ္းအတြက္သယ္လာေပးတာ
အေဖက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိေပးထားတာအမ်ားၾကီးပဲ
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က်ေတာ့ အေဖအတြက္နည္းနည္းေလးေတာင္ ၿပန္မေပးဆပ္ႏုိင္ၿဖစ္ေနမိတတ္ပါတယ္ အဲဒီနာရီေလးအတြက္ပုိက္ဆံအၿမန္ၿပည့္ပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ ကုိဆုိးသြမ္း ခင္မင္ေလးစားၿခင္းမ်ားစြာၿဖင့္

GreenGirl said...

ေမာင္ေလးေရ... မိဘဆိုတာ သားသမီးဆီက မေမွ်ာ္လင့္တတ္ေပမယ့္ သားသမီးက သိတတ္ျပီး ကန္ေတာ့ရင္ေတာ့ တစ္သက္လံုး တစ္ယုတယ ေရႊလိုဥထားတတ္တာ။ ပါးစပ္ဖ်ားကလည္း မခ်ေတာ့ဖူး။ အသက္ရွိတုန္းမွာ၊ ကန္ေတာ့ခြင့္ရွိတုန္းမွာ ေနာက္မက်ပါေစနဲ႔။ ဆန္ဒေတြ အျမန္ဆံုးျပည့္ပါေစေနာ္ း)

Yu Wa Yi said...

အေဖ့မွာလည္းအသဲနဲ ့ပါေလ။

ဆိုးသြမ္း said...

တကယ္ပဲ ပို႕စ္အတြက္ အားတက္သေရာ
ကြန္မန္႕ေကာင္းေတြ ေရးေပးထားခဲ့ၾကတဲ့
အတြက္ လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲကို ၾကည္နူးမိပါတယ္။

ျပန္ရင္ ဒီစာပိုဒ္ေလးနဲ႔ ကြန္မန္႕ကို အေဖ့ကိုျပဦးမယ္။

မီးငယ္ said...

အစ္ကိုေရ...
အစ္ကို ဆႏၵေတြအျမန္ျပည္႔၀ပါေစေနာ္...

wai said...

Bro,
Buy it quickly. I can imagine how much your father will be pleased.
I also miss my father so much. He also likes the branded watch but thats were only for me and my brother. I would buy a nice one for my father too but I have to save money first :) .Thanks for good idea.