ဆိုးသြမ္း: မင္း...ဘယ္မွာလဲ

Saturday, October 10, 2009

မင္း...ဘယ္မွာလဲ

အထင္မွားေနတာပါလို႕
လူၾကားထဲ တစာစာေအာ္
ငါ..မင္းကို မရွင္းျပခ်င္ဘူး ဟန္နီ

အဆံုးသတ္ နားလည္နိင္မႈမွာ
ရင္နွစ္ခုလံုး နာက်င္တာပဲ
က်န္ခဲ့ရလိမ့္မယ္

အခု..မင္းဘယ္ေရာက္ေနလဲ
ငါမင္းကို...လုိက္ရွာေနတယ္ ဟန္နီ
ဘ၀ကို ဘ၀နဲ႔ ရင္း၀ယ္ဖို႕
မင္းအဲဒီလို...ေနာက္ဆုတ္လို႕ မရဘူးေလ

ျပန္လာခဲ့ပါ..ဟန္နီ
ခဏေလာက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေပ့ါ

Print this post

7 comments:

ေက်ာပိုးအိတ္ said...: ဟန္နီေရ

မွီရာရထားနဲ ့ျမန္ျမန္လာလိုက္ေနာ္။ ေတာ္ၾကာ ဆိုးသြမ္းၾကီး ရွာရလြန္းလို ့ေမာေနမယ္
း); October 10, 2009 6:42 AM
flowerpoem said...: ကိုဆိုးသြမး္ကဗ်ာေတြက အလြမ္းေတြနဲ႕ျပည့္ေနတယ္... ဟန္နီက ေတာ္၂ ေ၀း၂ မွာျဖစ္မယ္. . . :P; October 10, 2009 9:46 AM
ကဗ်ာလွည္းေလး said...: အလြမ္းဓါတ္သတ္ အျပည္႔အဝ ရွဳသြင္းေနပါလား အကိုႀကီးရ။ လြမ္းသြားၿပီဗ်ာ။ :); October 10, 2009 10:40 AM
လင္းဒီပ said...: ဘယ္လိုျဖစ္ရျပန္တာလဲ အစကေတာ့ ေ၇ာင္းမယ္ေျပာျပီးေတာ့
အခု ဘဝကို ဘဝနဲ႕ ရင္းဝယ္မယ္ဆိုကာမွ...; October 10, 2009 11:46 AM
လင္းဒီပ said...: ဘယ္လိုျဖစ္ရျပန္တာလဲ အစကေတာ့ ေ၇ာင္းမယ္ေျပာျပီးေတာ့
အခု ဘဝကို ဘဝနဲ႕ ရင္းဝယ္မယ္ဆိုကာမွ...; October 10, 2009 11:46 AM
Anonymous said...: ကဗ်ာေတြလာခံစားသြားတယ္ေမာင္ေလးေရ..

mayookhin; October 12, 2009 10:06 AM
ဆိုးသြမ္း said...: အင္း ဟန္နီကေတာ့ အားလံုးကို ခဝါခ်လို႕ ျပန္လာေပမဲ့... လက္ခံမဲ့ရင္ခြင္က ေအးစက္ျပီး... တျခားသူ အတြက္ျဖစ္ေနျပီတဲ့... ဟန္နီေပ်ာက္ ေနတုန္း လိုက္ရွာတာဟာ.... ေကာင္းေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္ပါေစလို႕... ဟန္နီကလည္း အေဝး တေနရာက ဆုေတာင္းေနတယ္တဲ့...; October 31, 2009 6:47 AM

မင္းခိုက္စိုးစန္

ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက ယဥ္ေက်းမႈ
( Culture ) ဆိုတာက ဇြန္း ၊ ခက္ရင္းနဲ႔ ထမင္းစားတာ ၊ ညစာစားပဲြ ၀တ္စံု ဘယ္နွစ္စံုရွိတာ ၊ ေစာင္းေကာက္ၾကီး တီးတာနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။

ခင္ဗ်ားရဲ႕ လူ႕အဖဲြ႕အစည္းကို ဘယ္လို ပ်ိဳးေထာင္ တည္ေဆာက္ ထားသလဲ ဆိုတာနဲ႔ပဲ ဆိုင္ပါတယ္

ေစာေ၀

နာရီေလးေရ....
ကၽြန္ေတာ့္အပါးက အလြမ္းေတြကို
သံေယာဇဥ္နဲ႔ ၾကဲပက္ခဲ့တာလား
ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးက က်ဥ္းက်ဥး္ေလး
ကမၻာၾကီးကလည္း က်ဥ္းက်ဥ္းေလးပါ

ဒီေန႕မင္းကိုမေတြ႕ရင္
မနက္ျဖန္ တစ္ရက္ရက္မွာ ေတြ႕မွာပဲ

မိုးလိႈင္ည

ျပကၡဒိန္ေပၚက ရက္စဲြေတြဟာ
ဘ၀ကို ဘာလို႕ ခ်ဳပ္ေနွာင္ထားတာလဲ
ေရြးခ်ယ္ခြင့္ သိပ္မရတဲ့ နွစ္ကာလေတြကို
ဆံုခဲ့ရတယ္....

ဘ၀ကို စိတ္ကုန္လုဆဲမွာပဲ
ရင္ထဲကို မီးစာထည့္တယ္
ဆက္လက္ေလာင္ကၽြမ္းဖို႕
နွစ္သစ္ရဲ႕ နုတ္ဆက္ စကားေတြမွာက
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ အထပ္ထပ္

ငါ အမွန္တကယ္ ေပ်ာ္ရႊင္ပါရဲ႕လား
အိမ္မက္ေတြကို ေက်ာက္မခ်ေၾကး
နာက်င္မႈေတြနဲ႔ ေရြးယူထားရတဲ့...အခ်စ္စစ္ပါ

ေလေျပေတြက မသိုးမသန္႕
နွလံုးသားက မုန္တိုင္းရနံေတြနဲ႔ ယဥ္ပါးဖူးတယ္
က်က္သြားတဲ့ ဒဏ္ရာေတြကို ရယ္ေမာဖို႕
က်န္ခဲ့တဲ့ နွစ္ကာလေတြကို ျပန္ေျပာဖို႕
သကၠရ္ဇ္ေတြဟာ အသက္ရွင္လွ်က္ ရွိဆဲပါ...

မစႏၵာ

“ လူတစ္ေယာက္ဟာ နိင္ငံကို မခ်စ္ရင္ အမ်ိဳးကိုလည္း အထင္မၾကီးေတာ့ဘူး ၊ ကိုယ့္ရဲ႕ အမ်ိဳးအႏြယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္သင့္တယ္ ဆုိတာကိုလည္း
သတိမရေတာ့ဘူး။ မ်ိဳးဆက္ ဆုိတာဟာ ပ်က္ျပီဆိုရင္ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔
တိမ္ေကာျပီး ေပ်ာက္သြားတက္တယ္ ”

ဘားနက္ေရွာ

“ ခင္ဗ်ားမွာ ပန္းသီးတစ္လံုး ၊ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ပန္းသီးတစ္လံုး ရွိတယ္။ ပန္းသီးခ်င္း လဲလိုက္မယ္ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားမွာေရာ ကၽြန္ေတာ့္မွာပါ ပန္းသီးတစ္လံုးစီပဲ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။ အဲ ၊ ခင္ဗ်ားမွာ အေတြးအျမင္တစ္ခု ၊ ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာ အေတြးအျမင္ တစ္ခု ရွိေနျပီး အဲဒါကို ဖလွယ္လိုက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တစ္ေယာက္စီမွာ အေတြးအျမင္ နွစ္ခုစီ ျဖစ္လာမွာေပ့ါ ”

ဆိုးသြမ္း

Saturday, October 10, 2009

မင္း...ဘယ္မွာလဲ

7 comments: